در مدلهاي پارامتر مبنا، مشکل اساسي ترقيب درستنمايي اين مدل و در واقع برآورد پارامترهاي مدل است. يک روش برخورد با اين مشکل استفاده از درستنمايي هاي ساده تر مانند درستنمايي مرکب است. در اين مقاله پس از معرفي مدلهاي پارامتر مبنا و درستنمايي مرکب، به معرفي يک ملاک انتخاب مدل مبتني بر درستنمايي مرکب پرداخته ايم. در ادامه با استفاده از شبيه سازي، توانايي درستنمايي مرکب را در استنباط و انتخاب مدل صحيح در مدلهاي پارامتر مبنا نشان داده ايم.
